
Stefan Marciniak (1892-1968)
powstaniec wielkopolski
Urodził się 1 września 1892 roku w Świączynku jako syn kołodzieja Stanisława Marciniaka i Magdaleny z d. Dyderska. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Książu podjął naukę w zawodzie kołodziejskim w warsztacie Józefa Świtalskiego, który znajdował się w Książu przy Rynku. Następnie wyjechał do pracy w Westfalii. Po śmierci Józefa Świtalskiego 15 czerwca 1914 roku, na prośbę jego żony, wrócił do Książa by zająć się warsztatem swojego dawnego mistrza. 23 maja 1915 roku ożenił się w Książu ze swoją dotychczasowa szefową Joanną Ignaszak primo voto Świtalska.
Powstanie wielkopolskie
20 listopada 1918 roku wstąpił do tworzącej się Straży Ludowej w Książu. Brał udział w wyprawie ksiąskiego oddziału SL do Śremu w nocy 30 grudnia 1918 roku w celu rozbrajania niemieckiego garnizonu. Po powrocie ze Śremu następnego dnia brał udział w przejmowaniu przez Polaków władzy w Książu. Pozostał w Straży Ludowej do końca powstania. Z bronią w ręku pełnił służbę patrolową i wartowniczą. Rozbrajał okolicznych Niemców, zajmował się utrzymywaniem porządku i aprowizacją.
Prowadził warsztat kołodziejski na rynku w Książu przejęty po ojcu, jeszcze po II wojnie światowej. Następnie warsztat przejął jego syn Leszek. Należał do ZBoWiD-u Koło Książ. Zmarł 16 sierpnia 1968 roku w Książu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
Odznaczenia:
Wielkopolski Krzyż Powstańczy - uchw. RP 12.18-0.1053 z dnia 1958-12-18
Źródła biogramu: Powstańcy Wielkopolscy Ziemi Ksiąskiej, Tomasz Jankowski, Katarzyna Gwincińska, Bohdan Kaczmarek
Miejscowość: Książ || Fot.: archiwa rodzinne
Sygnatura: OS-00135